Η ορθοστατική υπόταση αποτελεί σύνηθες κλινικό σύμπτωμα και χαρακτηρίζεται ως η κατάσταση κατά την οποία μειώνεται απότομα και αιφνίδια η αρτηριακή πίεση, ιδίως μετά από απότομη έγερση από καθιστή θέση.

Ο ανθρώπινος οργανισμός, είναι μια «έξυπνη» μηχανή, η οποία προσαρμόζει τις διάφορες λειτουργείες της με στόχο τη διατήρηση της πιο ωφέλιμης, για αυτόν, ισορροπίας. Αυτή η ισορροπία αποτελεί θεμελιώδη κανόνα της βιολογίας και της ζωής γενικότερα, καθώς εξασφαλίζει την κλινική υγεία και τη ταυτόχρονη αποφυγή καταπόνησης του οργανισμού.

Σύμφωνα με τον κανόνα αυτόν, οποιαδήποτε μεταβολή πάνω σε ένα κομμάτι του οργανισμού, προκαλεί αλλαγές αλλών τμημάτων του, με στόχο τη διατήρηση της ομοιοστασίας του.

Δεν είναι όμως λίγες οι φορές, που χρειάζεται να περάσει μικρό χρονικό διάστημα από την επίδραση κάποιου παράγοντα, μέχρι την προσαρμογή του ανθρώπινου σώματος σε αυτό. Η ορθοστατική υπόταση θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μια αργοπόρημενη απάντηση του οργανισμού (και ειδικότερα του καρδιαγγειακού συστήματος) σε κάποιο ερέθισμα.

Η τάση προς λυποθυμία, μετά από έγερση, είναι το χαρακτηριστικό σύμπτωμα της ορθοστατικής υπότασης, η οποία εμφανίζεται συχνότερα κατά τις θερμές περιόδους.

Άλλοι παράγοντες, πέραν των περιβαλλοντικών, που θεωρείται ότι συμβάλουν σε αυτή την κατάσταση είναι η παρατεταμένη ανάρρωση και η κατάκλιση, ο σακχαρώδης διαβήτης, οι διαταραχές των αντανακλαστικών της όρθιας στάσης, περιφερική φλεβική στάση, το χρόνιο άγχος και η λήψη αντιυπερτασικών φαρμάκων.

Επίσης μπορεί να συσχετιστεί με διάφορες καρδιολογικές βλάβες, εκ των οποίων η πιο αθώα είναι η πρόπτωση μιτροειδούς (το συνηθέστερο καρδιακό φύσημα).

Θεραπεία ορθοστατικής υπότασης

Η θεραπεία της ορθοστατικής υπότασης ταυτίζεται με τη θεραπεία του υποκείμενου αιτιολογικού παράγοντα. Κατά αυτό τον τρόπο, σε νέους ανθρώπους συνιστάται η λήψη τροφών πλούσια σε νάτριο,ενώ σε υπερτασικούς θα πρέπει να μειωθεί η δοσολογία της αντιυπερτασικής αγωγής τους.

Αντιστοίχως, σε περίπτωση περιφερικής φλεβικής στάσης θα πρέπει να συνιστάται η χρήση ελαστικών καλτσών. Γενική οδηγία, ανεξάρτητη της υποκείμενης αιτιολογίας, είναι ότι ο ασθενής θα πρέπει να αποφεύγει τις απότομες εγέρσεις από κατακεκλιμένη η καθιστή θέση .

Ουσίες όπως η θεική εφεδρίνη κ η φθοριουδροκορτιζόνη μπορεί να φανούν χρήσιμες, ενώ χρήση αγγειοσυσταλτικών φαρμάκων αν και δεν έχει αντένδειξη, δεν φαίνεται να αποβαίνει ωφέλιμη.

Συμβουλεύει ο κος Δημήτριος Οικονομόπουλος, Ορθοπαιδικός